MÜƏLLİMLƏRİN KURİKULUM İSLAHATLARINA MÜNASİBƏTİ: EMPİRİK TƏHLİL
Annotasiya. Bu məqalə Azərbaycan ümumi təhsil sistemində həyata keçirilən kurikulum islahatlarına müəllimlərin münasibətini empirik əsaslarla araşdırmağı hədəfləyir. Tədqiqatın əsas məqsədi müəllimlərin islahata münasibət səviyyəsini (müsbət, neytral, mənfi) müəyyənləşdirmək, münasibəti formalaşdıran əsas amilləri sistemləşdirmək və həmin amillərin nisbi təsirini analitik müstəvidə qiymətləndirməkdir. Araşdırmada kəsiyvari sorğu dizaynından istifadə olunur və məlumatlar Likert tipli maddələrdən ibarət strukturlaşdırılmış anket vasitəsilə toplanır. Ölçmə aləti kurikulum tələblərinin aydın qavranılması, resurs və metodiki təminat, peşəkar inkişaf imkanlarının praktik faydası, məktəb rəhbərliyinin və kollegial mühitin dəstəyi, müəllimin muxtariyyət və qərarvermədə iştirak qavrayışı, həmçinin islahatın şagird nəticələrinə təsiri barədə gözləntilər kimi alt ölçüləri əhatə edir. Məlumatların təhlili təsviri statistika, qruplararası müqayisələr və izahedici modelləşdirmə yanaşmaları əsasında aparılır. Məqalənin nəzəri töhfəsi kurikulum islahatlarının tətbiqində müəllim münasibətinin çoxkomponentli mahiyyətini sistemləşdirmək, praktik töhfəsi isə qərarvericilər üçün prioritet dəstək mexanizmlərini əsaslı şəkildə müəyyənləşdirməkdir.
Açar sözlər: kurikulum islahatları, peşəkar inkişaf, metodiki dəstək, müəllim muxtariyyəti.
